Mijn moeder begint zich steeds meer te verdiepen in de hele computerwereld. Waar ze eerst mij kwam inschakelen om ieder klein briefje dat uitgetikt moest worden, krijg ik nu uitnodiging na uitnodiging in mijn emailbox om vriendjes met mij moeder te worden op hyves, msn, skype en ga zo maar door. Eerlijk toegegeven, ze moet ook wel een beetje, want sinds wij naar het buitenland zijn verhuisd, is internet toch wel een erg prettige manier om (veel en goedkoop) in contact te blijven.
Ze komt voortaan dus een heel eind in het gebruik van al deze ‘nieuwe’ communicatiemiddelen. Dat ze het idee erachter en de werking ervan nog niet begrijpt, wordt af en toe echter ook pijnlijk duidelijk.
Twee voorbeelden:
1.
Ik wil met mijn moeder op skype een videogesprek houden. Na enkele momenten lukt het haar om ook haar webcam in te schaken. Mijn moeder ziet echter dat ze niet helemaal goed midden in het beeld te zien is, en dat wil ze natuurlijk oplossen. Kordaat pakt ze met beide handen het beeldscherm vast om het op en neer te bewegen. (Jawel, hiermee probeert ze – voor degene die dit nog niet begrepen – het beeld van de webcam aan te passen!)
2.
Als mijn moeder online komt op msn, beland ik met haar in een gesprek over de mogelijke nieuwe woning van mijn broertje. Ik stuur haar de link van google maps met streetview door, zodat ze daar alvast de omgeving kan bekijken.
Ik: Kun je het zien? Daar komt hij te wonen.
Moeder: Maar kun je dat ook vanuit het buitenland zien dan?
Ik: Ja, natuurlijk! Maar het is wel lastig dat hier op zondag altijd het internet dicht is.
Moeder: Ow ja, dat zal natuurlijk wel bij jou in dat kleine dorpje.
Dus ze heeft nog wat te leren, maar ze komt er wel. Voorlopig boek ik nog maar een extra vlucht naar die Mutti und der Fatti.
Tot slot zal ik dit verhaal illustreren met een gelijksoortig filmpje van de IT Crowd. (In deze aflevering halen de ‘nerds’ een grap uit met Jen die een zeer belangrijke speech moet houden.)
4 reacties
Feed met reacties voor dit artikel
21/12/2009 bij 9:08 AM
Gitariste
Elle,
ik kom van de site van Alice, waar je reacties geeft op een bericht genaamd: Stranger than fiction. De titel geeft aan dat ze het gaat hebben over iets wat niet kan: namelijk dat het vreemder is dan je kan verzinnen. De fantasie is er juist om dingen te verzinnen die vreemd zijn ten opzichte van de realiteit. Dus Alice draait het om. In dit bericht is de titel: De medemens van middelbare leeftijd. Dat blijkt je moeder te zijn. Waarom schrijf je dat zo?
Rhona
21/12/2009 bij 3:10 PM
Elle Cappuchino
Hallo Rhona,
Bedankt voor je reactie.
Ik heb het in de titel van dit stukje over de medemens van middelbare leeftijd, omdat ik ‘ mijn moeder’ in de titel te specifiek vond. Ik denk namelijk dat de voorbeelden die ik geeft niet specifiek en uitsluitend voorkomen bij mijn eigen moeder, maar dat andere mensen van dezelfde leeftijdscategorie vaker tegen zelfde soort problemen aanlopen als het gaat om computers, technologie, etc… En dat deze vooral herkenbaar zijn voor mensen van mijn leeftijd of andere mensen die wat meer bekend zijn met de modernere apparatuur.
Ik begrijp helaas niet zo goed uit je reactie wat je precies stoort aan de titel en wat de relatie van deze titel met het stuk van Alice is, volgens jou? Beide stukjes gaan mijns inziens over een heel ander onderwerp. Maar ik begrijp dat jij wel een link legt? Zou je me kunnen uitleggen wat de link is?
Elle
21/12/2009 bij 7:56 PM
Gitariste
Elle,
Ik denk dat dat het volgende mogelijk is:
Je praat over je moeder als medemens. Dus je denkt dat andere mensen van haar leeftijd ook zo zijn. Maar dat is niet zo, dat is fantasie van jou. Dat noemt men in de psychologie projectie. Dus wat jij denkt dat zo is, is ook zo volgens jou. Dus als jij iemand ziet die op je moeder lijkt, dan denk je dat zij hetzelfde is. Je kunt je niet inleven in een ander. Je verbaast je over anderen maar kan geen echt contact leggen, omdat je niet kan invoelen wat een ander voelt. Klopt dat?
Rhona
22/12/2009 bij 12:43 PM
Elle Cappuchino
Hallo Rhona,
Allereerst: Ik heb nergens gezegd dat ik denk dat alle mensen van mijn moeders leeftijd net zo zijn als mijn moeder. Wat ik wel schreef is dat er meer mensen zijn (met name van dezelfde leeftijd) die dezelfde problemen hebben als mijn moeder met computers. Daar is zij niet de enige in, maar natuurlijk hebben niet alle vrouwen van 52 jaar deze problemen. Dat heb ik niet gezegd en dat denk ik ook niet.
Verder zeg jij dat ‘wat ik denk dat zo is, ook zo is volgens mij’. Dat is natuurlijk altijd waar en kan ik het alleen maar mee eens zijn. duh!
Verder heeft dit alles niks met ‘projectie’ te maken. Projectie is wanneer je jouw eigen (in veel gevallen) tekortkomingen projecteert op een ander. Dus als je denkt dat de ander die tekortkomingen kent, terwijl het eigenlijk je eigensten zijn. Die ander heeft die tekortkomingen dus niet echt, dat denk je alleen. Dat mijn moeder gelijkenissen heeft met andere mensen (bijv op gebied van computerskills), zal ze zelf niet ontkennen (en is dus waar) en heeft dus ook niks met mijn projectie te maken.
Tot slot irriteert het me mateloos dat je de psychologie erbij haalt. De psychologie heeft niet de illusie te kunnen raden wat andere mensen mankeert op een psychisch niveau. En ik herken mezelf ook niet in de beschrijving die je van mij geeft of wordt door anderen niet in deze beschrijving herkend.
Deze parapsychologie (of waarzeggerij) van jou geeft de psychologie als wetenschap de slechte naam die het bij sommige heeft. Dadelijk ga je nog zeggen dat je kunt opmaken uit hoe ik over mijn moeder schrijf dat ik er nog getraumatiseerd door ben dat ik vroeger nooit zo’n mooie rode driewieler heb gekregen.
Miss Elle